DE ZONDE IS DE OORZAAK VAN HET VERLANGEN NAAR VERLOSSING
Bel een ambulance.
Wat staan jullie nou te kijken? Haal hulp.
Haal hulp. O, Tony toch.
VAN ITALIË
In de naam van de Vader, de Zoon, en de Heilige Geest. Amen.
Juffrouw, pardon.
Juffrouw.
Goedemorgen, mama. Sorry dat ik zo laat ben.
Maakt niet uit.
Wat zie je er mooi uit. - Vind je? Dank je.
Had je gisteren nog melk besteld? - Ja, voordat ik wegging.
Doe je de deur open? Er staan mensen buiten.
Goedemorgen. Kom binnen.
Pardon.
Hallo, ik moet bellen. Ik moet bellen.
Ik moet even bellen. - Mijn kleindochter is jarig.
Ze zijn dol op feestjes.
Ze is dolgelukkig. - Wie?
Ze denken dat het gras altijd groener is.
Ze wil reizen, nieuwe mensen ontmoeten.
Maar ik zeg dan steeds dat wij de mooiste steden hebben.
Florence, Milaan.
Rome, Venetië.
Luister, vriend. - Francesco. Aangenaam.
Welkom in mijn land.
Tony.
Ik begrijp het wel, maar ik moet hier weg.
Moet je weg? - Inderdaad.
Is het echt beter, waar je vandaan komt?
Kijk eens om je heen.
Kijk eens waar je bent.
Ik weet niet waar ik ben.
Voeten optillen.
Echt iets voor je moeder om mij met jou op te zadelen. Kom mee.
Je weet wat ik heb gezegd. Ga hier zitten.
Stilzitten, niet bewegen. Met niemand praten, niemand aankijken.
Heb je dat begrepen?
Laat me los.
- Hou je kop.
Help me, alsjeblieft. Laat me gaan.
Laat me los. - Hou je kop.
Kom hier.
Ik zei: Niet bewegen.
Ik had gezegd: Stilzitten. Hier zitten, en niet bewegen.
Kom binnen, ga zitten.
Ga toch zitten.
Kom op, ga zitten.
Wil je koffie? - Ik wil hier gewoon weg, oké?
Wou je hier weg? Je kent het hier dus niet?
Nou ja, het is in Italië.
En iedereen ontwijkt me. - Ze kennen je niet.
Jij kent me ook niet.
Dus het zegt je hier helemaal niets?
Palumbaro.
- Nooit van gehoord.
Misschien in je verleden.
Het enige Italië dat ik ken, was een restaurant in het centrum.
Daar gingen de jongens en ik wel eens eten.
Mijn moeder nam ons er vroeger weleens mee naartoe.
Heeft ze dit plaatsje nooit genoemd?
Waarom zou ze?
Ze stierf toen ik nog klein was.
Rot voor je. - Het is lang geleden.
Is dat je kleindochter?
Ja.
Ik zag haar bidden in het laantje.
Mijn vrouw.
Margherita mist haar heel erg.
Ik ook.
Ze werd ziek.
Het was heel moeilijk om haar zo te zien.
Dat is nu twee jaar geleden.
Sorry.
Je komt uit Londen, hè? - Is dat te zien?
Iedereen heeft het maar over Londen.
Mama mia.
Je zult het gauw genoeg begrijpen.
Kom op.
Ik moet afsluiten.
Wat moet dat voorstellen?
Je begint niet weer, hè?
Wat is dit voor iets?
Het is koud. Moet ik dit echt opeten?
Moet ik dit eten? Het is koud.
Laat dat ding staan. Ik eet het wel.
Wou je dat ik het opeet? Dan doe ik dat.
Ik eet het wel.
Hoer.
Krijg de klere met dit klotehuis. Krijg de klere.
Sorry opa, ik was de sleutels vergeten.
Maak je niet druk. Ga maar mee met je vriend.
Dank je.
Dag.
Doe voorzichtig, hoor je me?
Die jeugd van tegenwoordig.
Je kleindochter is een schoonheid.
Inderdaad.
Geen idee wat ze in hem ziet.
Hij is een onruststoker.
Zijn alle Engelsen onruststokers?
Kom op. Nu is er geen taalbarrière, Freddie.
Er zijn honderden talen, en niemand verstaat elkaar.
Laat me eens lachen.
Een man gaat bij een klooster. - Daar gaan we.
Hij zit een grap te vertellen, laat hem.
Laat je moeder niet steeds komen. - Ben je er nog?
Met maar één ding in mijn hoofd. Maar wel het juiste.
Volgens de regels mag je in dat klooster maar 2 woorden per 10 jaar zeggen.
Na de eerste tien jaar zegt hij: 'Slecht eten', en hij loopt weg.
Na de tweede tien jaar zegt hij: 'Hard bed', en loopt weg.
Na de derde tien jaar zegt hij: 'Geen slaap', en loopt weg.
Na de vierde tien jaar zegt hij: 'Ik vertrek.'
Zegt de hoofdmonnik: 'Eindelijk. Daar wachten we al 40 jaar op.'
Waar was je? - Wat gebeurt hier?
Niets. - Wat gebeurt er?
Dit is de repetitie. Waar was je?
Kom mee, naar binnen. - Kom mee.
Nee, ik wil hier blijven. - We gaan met mijn scooter.
Margherita, koffie, graag. - Komt eraan.
Dank je.
Ga zitten.
Koffie?
Waarom is iedereen hier zo onvriendelijk?
Ze weten niet wat ze van je moeten maken.
Ja. Een vreemde man, alleen. In dit ouderwetse dorpje.
Er is hier in 100 jaar niets veranderd. - Dat kun je wel zeggen.
Ik moet een telefoon vinden. - Die vind je in het volgende dorp.
Jullie zitten echt nog in de middeleeuwen, hè?
Ik waardeer het, hoor, de koffie en de praatjes.
Maar ik wil weg. - Waarom?
Heb je al ontdekt waarom je hier bent?
Nee. Ik wil gewoon terug naar Engeland.
Iemand hier is weer thuisgekomen.
Ze is een lieve meid.
Ze woont en werkt hier met haar vrienden. Maar ze is niet gelukkig.
Ze ziet er wel gelukkig uit.
Ze is verliefd op een Engelse jongen. Ze wil naar Londen.
Dat is toch niet erg?
Het is niet zoals jij je het herinnert. - Hoezo?
Ik heb er mijn hele leven gewoond. Fantastische stad.
Misschien ben ik maar gewoon een oude man.
Maar als je een telefoon wilt... - Ja, waar is die?
In het volgende dorp.
Succes, Tony.
Hou dit voor me vast, wil je? Ik moet gaan.
Waarheen? Blijf hier. Je moet niet weggaan.
Niet gaan. Je moet hier blijven. Het is te veel voor mij alleen.
Ik ben zo weer terug. - Je kunt niet weggaan.
Ga naar binnen. Nee, je gaat niet met hem mee.
Naar binnen. Straks wordt erover geroddeld. Je gaat naar binnen.
Hoe heet hij eigenlijk? - Dat weet je best.
Je moet je naam hoog houden. Carmena.
Margherita wordt vermist.
Ik heb gisteren ruzie met haar gehad. - Over haar vriend?
Ik weet niet waar ze nu is. Ik heb overal gezocht.
Rustig maar, ik ga wel zoeken.
Ik blaas eeuwig bellen
mooie bellen in de lucht
ze vliegen zo hoog
omhoog naar de hemel
En dan? - Net als mijn dromen
alle dromen verstoppen zich altijd
dat is alles wat ze verstoppen - Nee, ze verstoppen zich altijd.
Ja, en? - Ik heb overal gezocht
en blaas eeuwig bellen mooie bellen in de lucht
Heel goed.
Heb je haar gevonden? - Ja. Ze is bij die Engelse jongen.
Het is een leuk stel samen. - Dat keuren we ook niet af.
Wat moeten we doen?
Deze jongen wil haar meenemen, weg van hier.
Ze is kunstenares. Een natuurtalent.
Laat die kinderen toch. - Ze wil met hem op reis.
Als ze naar Londen gaat, komt ze nooit meer terug.
Natuurlijk wel. Doen ze altijd. - Ze moet hier blijven.
Dit is haar land.
Ik wil haar niet kwijt. Hier ligt haar toekomst.
We moeten iets doen. En ik weet precies wat.
Hou op. Geen geweld. Alsjeblieft niet.
Ik kan niet wachten tot we naar Londen gaan.
Met jou, mijn lief.
Ik wil alles zien. Alle plaatsen, alle steden.
En ik wil met je zingen. Elke keer weer.
Ik wil naar Bath, York, Canterbary.
Canterbury.
Goed genoeg.
Wat is er?
Wat is je geboorteplaats? - Hou je kop eens, zeg.
Sorry, mijn lief. - Je houdt je kop, oké?
Begrepen?
Het spijt me.
Het spijt me, Margherita.
Gaat het? Kijk me eens aan.
Gaat het? Alles goed?
Het spijt me.
Zeg maar ja. Toe dan.
Je weet dat het me spijt. - Ik weet het niet.
Geen kus? - Niet met zo'n tronie.
Ik wilde het vertellen, maar Tony moest het zelf zien.
Wat is het probleem? - Slecht nieuws. Niemand heeft geld.
Natuurlijk wel. Je krijgt het alleen niet.
Maar ze hebben die zaak niet meer. - Er is geld zat.
Dat krijg ik zonder problemen.
Hebben we geprobeerd. Ze hebben schulden.
Dan moeten we ze laten zien dat we het menen.
Verrassing.
Wat is er? - Dit is voor je reis.
Goede reis.
Allemaal voor jou. - Dank je wel.
We wilden je een feestje geven.
Zolang je maar niet vergeet hoeveel moois je hier hebt meegemaakt.
Vergeet die dingen niet, houd ons in je hart.
En waar woont hij in Londen, die Engelse jongen?
Kan hij voor je zorgen? Terwijl je de wereld rondreist?
Ben je daar niet bang voor? - Nee.
Ik hou van hem.
Echt? - Ja.
Je houdt van hem.
Je weet wat je doet. Zeker weten?
Goedenavond.
Fabrizio.
Goedendag. - Goedenavond.
Dat zei ik toch? Doen we een potje?
Ook niet voor een vriend? - Geld.
Geld.
Is dit goed?
Blij nou? Hij wel.
Schenk eens wat in.
Proost.
Terry.
Denk maar niet dat je schuld is afbetaald.
Wat was dat daarnet, dan? - Dat was je laatste waarschuwing.
Wat een waardeloze kaarten.
Terry. - Ik bedoel...
Terry, je hebt geen geld. - Dat haal ik wel.
Hou toch op. Waar haal je dat vandaan?
Maakt niet uit, dat lukt wel. Kom, laat jouw kaarten eens zien.
Hij ligt er ook uit. En wat doe jij?
Je hebt geen geld. - Ik kan aan geld komen.
Hoe dan? - Ik heb geld. Echt.
O ja? - Ja.
Laat maar zien, dan. - Wil je dat?
Kijk hier maar eens naar, dan.
Hoe kom je aan die kaarten? - Het is voorbij.
Hoe kom je aan die kaarten? Jij smerige oude zak.
Hoe kom je eraan? Laat me los.
Hoe kom je aan die kaarten? - Ik weet waar je meisje woont.
Margherita. - Waag het eens haar aan te raken.
Dan maak ik je af. - Ga naar huis. Arriverderci.
Arriva wattes?
Hoe kom je eraan? - Zo is het genoeg.
Kom maar op, lamlullen. Ja, hier met mijn jas.
Ik kom nog wel terug voor jullie. Vooral voor jou.
Ga zitten.
De stiekeme slet.
De hoer. Lazer op.
Rustig maar, John.
John, doe eens rustig.
Je bent ons 5500 schuldig en je doet of er niks aan de hand is.
Je moet opletten waar je loopt, John. Je weet nooit wat er gaat gebeuren.
Ik was vroeger heel nieuwsgierig.
Ik deed dingen die gewone kinderen niet deden.
Zoals een mot...
...bij een kaars houden.
Weet je wel?
Je weet wat ik bedoel.
Volgens mij was het een voorbereiding voor wat ik tegenwoordig doe.
Ik kan dingen doen die niet iedereen kan.
Haal je hand eens weg.
Laat me gaan, dan krijg je je geld. - Mond open, John.
Doe je mond nou open. Straks zit ik onder het bloed.
Doe open.
Goed zo. Hij zit erin.
Niet bewegen. - Ik haal je geld wel.
Blijf stil liggen.
Dit is zo gebeurd.
Ik wil je iets laten zien. Ik weet niet of je het wat vindt.
Goedenavond.
Goedenavond, Francesco.
Het is hier vlakbij.
Ik wist het wel. Hij is niet goed voor haar.
Heeft hij je gezien? - Ja.
Mooi.
Ga je het haar vertellen? - Kan ik niet.
Hoezo niet? Ze moet het weten.
Ze zal de juiste beslissing nemen.
Maak je geen zorgen.
Wat is er gebeurd? - Ik ben net terug van het appartement.
Alles is gestolen. Al het geld dat ik voor de reis had gekregen.
Alles wat Terry en ik hadden.
Maak je geen zorgen. Geld is niet belangrijk.
Er is iets anders aan de hand, hè? - Het is niet alleen het geld.
Ze hebben ook sieraden meegenomen. - Dat geeft toch niet.
Ook de ring van oma. - Haar ring?
Wie doet er nu zoiets? We kennen iedereen hier.
Dit is een klein dorpje, iedereen hier is arm.
Maak je nou maar geen zorgen.
Rustig maar.
Wat denk je nou dat ik doe? Dat ik hier maar wat loop te boemelen?
Ik probeer wat te verdienen, voor jou en voor hem.
Praat eens naar hem. Naar mij luistert ie niet.
Hij luistert nooit naar mij. Dat stomme joch is nergens goed voor.
Verdomde klotezooi.
Ja, goed zo. Smijt die keuken maar aan barrels.
Opstaan. Vooruit.
Kom hier. Wat is er?
Kom overeind.
Wat heb je gedaan?
Wat heb je nou weer gedaan?
Marie. Kom op. Wakker Worden.
Haal adem. Sta op.
Sta op, kom. Ga staan.
Terry. - Wat is er?
Ons appartement. Alles is weg.
Waar was je gisteravond? Ik dacht dat je thuis zou zijn.
Ik was wat aan het regelen voor onze reis naar Londen. Wat is er weg?
Alles. Al het geld voor de reis.
Ons geld voor de reis.
Kom mee.
Wat willen jullie? - Waar is je vader?
Die is er nu niet. Wat kan ik voor jullie doen?
Haal hem nou maar even.
Het is al goed, liefje. - Het is helemaal niet goed.
Je loopt achter met betalen.
Ik heb al gezegd dat ik het geld niet heb.
Zorg dan dat je het krijgt.
En wat als ik niet betaal? - Dan pakken we alles af.
Haar ook.
Kan dit ergens anders? - Natuurlijk.
Dat je dat deed. - Ik druk graag mijn stempel, Tony.
Wacht even. Hallo?
Tony? - Kevin.
Sorry van daarnet.
Ik regel het vandaag nog. - Goed zo, anders komen we weer langs.
Uiteraard.
De groeten van Kevin. - Je pakte hem wel wat hard aan.
Ze wisten Wat er zou gebeuren toen ze het geld leenden.
Anders gaan ze met je lachen. Dit zijn zaken, ja toch?
Zij was wel leuk, hè? - Daar wil ik mijn stempel wel op drukken.
Dan zou ze zeker weer lachen.
Komt alles in orde, pap?
Natuurlijk.
We redden ons wel.
Dat moeten we vieren. Kevins pub is voor ons.
Wat is er dan gebeurd?
Hij kan me niet betalen. Dus pak ik het van hem af.
Op Tony's twee clubs, dan.
Hij koos voor de laffe manier. Proost. Goed gewerkt.
Wie doet er nou zoiets? Inbreken en alles meenemen?
Al je geld en al je sieraden.
Als ik erachter kom wie het was, maak ik hem af.
Ik moet hier weg. - Waarom wil je dat?
Er is iets mis met me. - Wat dan?
Geen idee, maar er is iets mis. - Doe niet zo theatraal.
Dat is toch een oude krant? - Die is van vandaag, ja.
Je had geen telefoon, zei je.
Ik moet hier weg.
Weet je wat er gebeurt, Tony? - Nee.
Je weet wat er gebeurt.
Kom hier.
Kom op, Tony.
Wat een man.
Die had ik beneden gevonden. Bij de deur. Ik had hem in mijn zak gestopt.
Ik wil geen leugens meer horen.
Ik wil alleen... - Je liegt.
Ik heb hem beneden gevonden. Ik wilde hem teruggeven.
Hou je mond. Stomme, arme man. - Ik wilde hem aan je geven.
Dag, Terry. - Je blijft hier, hoor je?
Kom terug hier. Kom terug. Ik zoek je wel op. Reken maar.
Dag, mama. - Wat is er?
Er is niks. Alles is goed.
Wat is er gebeurd?
Oma's ring zat in zijn zak.
Ik ben zo stom. - Nee.
Nu hoef je niet weg. Nu kun je hier blijven.
Zijn Italiaans leek nergens op. Die stomme Engelsman.
Pap?
Flikker op.
Waar wachten jullie op?
Donder op met je tante.
Vooruit.
Ik zorg voor de jongen. - Donder op.
Wat denk je nou dat ik doe? - Kop dicht. Je doet wat ik zeg.
Opstaan.
Gaat het? Kijk me eens aan. Gaat het? Alles goed?
Ze is kunstenares. Een natuurtalent.
Ze moet hier blijven. Dit is haar land.
Ik wil haar niet kwijt.
Hier ligt haar toekomst.
Ik zoek je wel op.
Kan ik haar even spreken?
Ik heb een fout gemaakt. Het spijt me zo.
Je moet me vergeven. - Dat kan ik niet.
Maar ik hou van je. Ik hou heel veel van je.
Nee, je houdt niet van me. - Jawel.
Ik hou van je. Je moet me vergeven. Alsjeblieft.
Het is voorbij, Terry. - Zeg dat niet. Dat kun je niet zeggen.
Ga naar huis.
Ik hou van je. - Ga naar huis.
Je gaat met me mee. Nu meteen.
Lazer op.
Wegwezen.
Gaat het? - Ja, hoor.
Die Engelse jongen.
Een onruststoker.
Ik ben je heel dankbaar. - Maar ik heb niks gedaan.
Meer dan je je kunt voorstellen.
Je weet waarom ik hier ben, hè?
Jij zult het gauw genoeg begrijpen.
Ik weet het al, denk ik.
Je overgrootmoeder vertelde me een keer een verhaal.
Ze was op een dag op het land aan het werk.
Ze vond toen een gouden munt langs de weg.
Het waren moeilijke tijden, dus begroef ze de munt.
Ze wachtte op de dag waarop ze hem nodig zou hebben.
Twee dagen later kwam er een jongeman in het dorp. Hij zocht de munt.
De munt zou haar leven kunnen veranderen.
Maar je grootmoeder koos ervoor om eerlijk te zijn.
Ze liet de man zien waar de munt lag.
Hij had de munt van zijn vader gekregen, die hem weer van zijn vader had gehad.
Die munt was zo belangrijk voor hem...
...dat hij beloofde elke winter de oogst uit het zuiden te komen brengen.
Hij kwam vele jaren lang. Tot hij op een dag bleef.
Onze familie had niet kunnen overleven zonder zijn hulp.
Die man was mijn vader.
Bel me als er wat is. - Kom op, we hebben gereserveerd.
Ik heb mijn portemonnee. - Nee, ik betaal.
Dat zal wel. - Hou op.
Tot ziens, Leish.
Soms moet je iets opofferen om je geliefden te beschermen.
Dank je, Tony.
Ik heb je laten zien wat je moest zien.
Nu is het aan jou, Tony.
VOOR DARREN MURPHY (MUSICUS EN BROER) 1961-2012